Op de flip-over in de kleedkamer had SJC-trainer Sjaak Polak één regel bovenaan z’n verhaal gezet: ‘het thuispubliek vermaken’. Zijn ploeg beantwoordde die opdracht op het veld met verve. Door de intensiteit en de energie die de Noordwijkers op het veld neerlegden bleef het treffen met Hoek negentig minuten lang interessant. Toch stond de nummer vijftien na afloop van het duel wéér met lege handen. SJC verloor met 1-2 van de ploeg uit Zeeland.
Nadeel voor de SJC’ers is dat de clou van het verhaal tegen Hoek – meekunnen met het niveau, maar toch verliezen – zo langzamerhand een repeterend verhaaltje begint te worden op de Lageweg. Juist het duel tegen De Dijk wat na afloop werd aangestipt als ‘het minste SJC van dit seizoen’, werd gewonnen.
,,Als trainer zou ik bijna tegen die jongens moeten zeggen: ga lekker met elkaar de hort op, zodat je zaterdag als een kanarie op het veld staat. Dan winnen we wel”, kon Polak zaterdagavond de humor er nog wel van inzien. Maar dat zijn ploeg wel de complimenten krijgt, maar niet de punten, zorgt inmiddels ook voor hoofdpijn bij de Hagenees.
,,Deze groep is zo ontzettend goed met elkaar. We hebben weer gestreden om die punten hier in Noordwijk te houden. De wissels hebben het ook onwijs goed opgepakt”, kon Polak z’n team alleen maar de complimenten geven na het vertoonde spel tegen Hoek.
,,Hij zat stuk net. ‘Trainer, trainer, ik heb een fout gemaakt’, zei hij tegen me.”
Wel werd z’n ploeg in het eerste half uur een paar keer getrakteerd op het sterke niveau in de Derde Divisie. De Zeeuwse tegenstander was qua individuele kwaliteit een tandje sterker dan de Noordwijkers en lieten af en toe met prima positiespel zien dat ook om te kunnen zetten op het veld.
Het noopte Polak om al na een half uur in te grijpen door Mauro Kloppert uit het veld te halen en Tracy Kapata in te brengen. ,,Mauro stond als back veel te hoog. Daar werden we geslacht. Daarom hebben we een Mike van Toor daar neergezet en Kapata z’n plekje gegeven in de verdediging. We speelden zelfs een kwartier lang één-tegen-één. Hoek heeft daarna, op één kans na, geen moer meer gecreëerd.”
Stuk
Helaas voor de Noordwijkers stonden ze op dat moment al op een 1-2 achterstand. De openingstreffer was daarin wat ongelukkig. Doelman Björn Haggerty kwam bij een bal die tussen hem en de verdediging inviel ver uit z’n goal, maar miste de bal. ,,Hij zat stuk net. ‘Trainer, trainer, ik heb een fout gemaakt’, zei hij tegen me. Maar zo zie ik dat helemaal niet. Björn heeft fantastisch gekeept.”
Ook daar was geen woord aan gelogen. De doelman uit Vijfhuizen hield in het eerste half uur z’n doel op knappe wijze na die openingstreffer schoon. Aan de overkant schoot Van Toor voor SJC de gelijkmaker binnen uit een corner. Toch moest Haggerty een kwartier voor rust alsnog vissen, door een intikker van Kyle Doesburg.
,,Misschien was ik net iets te gretig bij die bal.”
De doelman zou in de tweede helft helemaal een positieve hoofdrol spelen door een penalty te keren. Toch bleef zijn aandeel in de 0-1 hem het meeste bij. ,,Normaal is zo’n bal mijn sterkste punt”, baalde Haggerty. ,,Misschien was ik net iets te gretig bij die bal. Vorige week tegen De Dijk speelde ik een goede partij. Nu wilde ik me opnieuw bewijzen. Daardoor was ik denk ik net iets te laat.”
Chapeau
Zowel Haggerty als SJC herstelde zich naarmate de wedstrijd vorderde beter en beter. Met het inbrengen van Kapata en de verschuivingen in het veld was de wedstrijd in evenwicht. In de tweede helft had SJC zelfs het betere van het spel, maar moest het wel oppassen op de uitbraken van de bezoekers. Gescoord werd er echter niet meer.
,,Jammer van het eindresultaat, maar ik kan maar één ding zeggen: een dikke chapeau voor mijn ploeg. Deze groep heeft laten zien dat ze plezier in het spelletje hebben, dat ze strijd en veerkracht tonen en dat ze vuile meters voor elkaar willen maken.”
SJC – Hoek 1-2 (1-2) 2. Wilson 0-1, 8. Van Toor 1-1, 28. Doesburg 1-2
SJC: Haggerty, Kloppert (35. Kapata), Van Toor, Broekhuizen, Bayram (65. Lovecchio), De Groot, Strojil (73. Turk), Al Tamimy, Van der Zalm, Van Stijn, Duindam
Archieffoto: Johanna Wever
