De dag van een gewone competitiewedstrijd tegen Wilhelmus, werd voor FC Lisse zondag uiteindelijk de dag waarop bekend werd dat het team ophoudt te bestaan. Ook al maakt het nu niet meer uit of de ploeg degradeert of niet, er resteren nog zes duels waarin het zelf een mooi afscheid in de hand heeft. In Den Haag had de formatie van Stephan Spruijt weinig in de melk te brokkelen tegen de nummer vier. Het werd 4-1 voor de thuisploeg.
De lijst met afwezigen, de grootste reden waarom de zondagselectie er na dit seizoen mee ophoudt, was weer lang. Spruijt moest het doen zonder Patrick Schaap, Joey van Beelen, Bas Vermeulen en Tom ten Have. Twee anderen hadden in de ochtend nog een tien kilometer gelopen. ,,Ik had maar twee wissels op de bank. Verder was mijn team aangevuld met een aantal A-junioren en jongens van het tweede”, aldus Spruijt.
Fouten
Bijna een half elftal missen; het deed zich voelen tegen een goede tegenstander als Wilhelmus. Die ploeg streed vorig lang mee om de titel en gaat ook nu weer voor een plek in de nacompetitie. FC Lisse keek al snel tegen een 2-0 achterstand aan. ,,Twee persoonlijke fouten. Een van onze jongens wilde een speler uitkappen dicht bij zijn eigen doel, maar dat mislukte en de andere treffer konden we ook voorkomen. Uiteindelijk heeft het allemaal met kwaliteit te maken. We hebben er alles aan gedaan, maar willen wij echt een kans tegen zo’n ploeg maken moeten wij compleet zijn.”
Na de rust leek de derde Haagse treffer het sein voor een grote nederlaag. Die kwam er echter niet. Lisse beet nog een keer van zich af en door een penalty, benut door Johan Prins, kwam het zelfs terug in de wedstrijd. Het had zelfs nog mooier kunnen worden als Jelle Boot de kans op de 3-2 had benut. De Lisse-speler mocht helemaal alleen op de Wilhelmus-doelman afgaan, maar die kwam als winnaar uit de strijd. De nekslag voor de bezoekers was de rode kaart die Bram Prins even later kreeg voorgehouden. ,,Volkomen terecht”, stelt Spruijt. Wilhelmus profiteerde vervolgens in de slotfase nog van de geboden ruimte en prikte ook de 4-1 nog achter Lisse-doelman Sander Hogervorst.
Spruijt hoopt dat zijn ploeg zich ondanks alle perikelen en in de wetenschap dat het toch niets meer uitmaakt, wel weet te handhaven. ,,Dat is wel mijn eer te na. Ik wil het zo goed mogelijk afmaken. Om het maar te laten lopen, vind ik niks. Wat dat betreft zijn de uitslagen van de concurrenten allemaal redelijk gunstig. We lopen geen averij op.” Het verschil met Voorschoten’97, de nummer twaalf en dus een p/d-plek, is nog steeds drie punten. Een keer winnen kan de ploeg drie plekken laten opschuiven. ,,Er is dus nog niks aan de hand. Ik geef ons een reële kans op handhaving. Dan hebben we het goed gedaan.”
Foto: Cees Verburg
