Drie weken geleden gingen Mike van den Ban en Cees Bruinink om de tafel. Het doel vanuit Katwijk-kant: verlengen met de middenvelder. Het doel vanuit Van den Ban: ook verlengen, maar niet tegen elke prijs. De twee partijen gingen in gesprek, er werden voorstellen gedaan, maar tot een akkoord kwam het nooit.
Waar twee partijen over één onderwerp praten, zijn ook twee verhalen op te tekenen. Zo voelt de middenvelder zich niet voldoende gewaardeerd op De Krom. Van den Ban raakte inmiddels twee jaar geleden zwaar geblesseerd na het KNVB-bekerduel tegen VVSB. Hij vocht zich terug, maar moest een jaar geleden wel fors inleveren op z’n salaris, naar eigen zeggen.
Verkeerde keelgat
,,Dat vond ik wel begrijpelijk, maar ik was er wel teleurgesteld over”, kijkt de middenvelder daar nu op terug. ,,Ik ben toen akkoord gegaan met de toezegging dat wanneer ik weer op het oude niveau was, dat mijn salaris weer verhoogd zou worden. Hoe de gesprekken nu zijn verlopen, had ik niet verwacht. De manier waarop het voorstel is gedaan, is mij in het verkeerde keelgat geschoten.”
Volgens technisch manager Bruinink is het een iets genuanceerder verhaal. ,,Mike zit bij de topverdieners in de selectie. Het klopt dat we hem vorig jaar een aanbieding gedaan hebben die iets lager lag. Dat hebben we gedaan omdat het nog onzeker zou zijn of hij weer de oude zou worden vanwege z’n blessure. In de tussentijd hebben we ‘m een seizoen lang dat hij niet speelde honderd procent uitbetaald, terwijl we dat niet hadden hoeven doen. We hadden ‘m vanwege z’n blessure volgens zijn contract ook voor zeventig procent kunnen uitbetalen.” Van den Ban zegt daarover dat er voor de blessure al afspraken over zijn gemaakt.
Voor Katwijk is er een grens aan wat ze spelers kunnen uitbetalen, zo vertelt Bruinink. Het toegekende budget kan maar één keer worden uitgegeven. ,,Iedere speler is een radartje in het geheel. Ik wil niet dat er een scheefgroei komt in uitbetalen van salarissen. Wij wilden Mike graag behouden en hebben tot twee keer toe onze aanbieding verhoogd, omdat hij nog niet tevreden was en wij hem graag wilden behouden.”
,,Wij kunnen en willen niet hoger springen dan de polsstok lang is.”
,,Kijk, voor sommige spelers is voetballen steeds meer werk geworden. Dat hoort een beetje bij de voetbalwereld van tegenwoordig. En tja, als Mike misschien ergens anders meer kan verdienen en de specifieke kenmerken van onze club en supporters minder belangrijk vindt, dan is dat zo. Wij kunnen en willen niet hoger springen dan de polsstok lang is.”
Van den Ban had op een iets soepelere houding gehoopt van de Katwijk-kant. ,,Toen wij drie weken geleden om de tafel gingen zitten, kreeg ik alleen maar positieve reacties. De club vond het bewonderenswaardig hoe ik terug was gekomen op mijn niveau na m’n lange blessure. Alleen als ze mij dan een voorstel doen voor één jaar tegen dezelfde voorwaarden, dan kan ik daar niet mee akkoord gaan.”
,,Het gaat erom dat er dingen zijn beloofd, die niet worden nagekomen… Ik zou ergens anders inderdaad meer kunnen verdienen, maar het gaat mij niet om het geld. Toen ik niet akkoord ging, kreeg ik een ultimatum. Het bleek dat er niet veel mogelijk was. Het ging mij vooral om het principe, niet om het geld.”
Geen herenakkoord meer
De eindconclusie van het verhaal is zondag naar buiten gebracht: Van den Ban verlaat na vier seizoenen De Krom. ,,Waar ik naartoe ga, weet ik oprecht nog niet. Katwijk had natuurlijk met een aantal clubs hier in de regio en het Spakenburgse een herenakkoord. Nu het bekend is dat ik na dit jaar vertrek bij Katwijk, mogen die clubs wel met mij praten.”
Foto: Kees Jonker
