Marc Langeveld maakt na dit seizoen de overstap naar FC Rijnvogels. De aanvallende middenvelder van Valken ’68 komt op De Kooltuin te spelen met een goede vriend: Jaap van Duijn. ,,We hebben nooit met elkaar gespeeld”, vertelt de 24-jarige Langeveld. ,,Maar we zeiden vaak tegen elkaar: ‘we moeten nog een keer samenspelen in één team’. Nu komt het er eindelijk van. Ik ken Jaap al tien à vijftien jaar, denk ik.”
De twee komen elkaar regelmatig tegen op verjaardagen, maar ook in Katwijk zelf. ,,Zijn neef, Jan Berkeij, is weer hele goede vriend van mij en zo zijn nog veel lijntjes tussen ons. We hebben in het verleden ook tegen elkaar gespeeld op pleintjes.”
Revalidatie
Langeveld kijkt uit naar zijn avontuur bij FC Rijnvogels. Voor hem is het weer een stap omhoog na zijn keuze van bijna twee jaar geleden om vv Katwijk te verruilen voor de Valkenburgers. ,,Ik was destijds het plezier kwijt in voetbal. Het liep niet zoals ik wilde en in mijn kop zat het niet lekker. Daarom was ik blij dat ik bij Valken terecht kon waar bekenden van mij zaten. Danny Boere, Arjan Haasnoot en Erwin van der Nagel zijn allemaal Katwijkse jongens die ik al kende. Hier heb ik weer het plezier teruggevonden.”
In de voorbereiding van zijn debuutjaar bij de tweedeklasser liep de linkspoot een zware knieblessure op. Een zware tegenvaller, zeker omdat Langeveld eigenlijk na één seizoen weer terug wilde naar een hoger niveau. Dat werd uiteindelijk met een jaar uitgesteld. ,,Maar ik ben blij dat Valken mij toen goed heeft geholpen met mijn revalidatie. Het is een fantastische vereniging. Inmiddels doe ik pas vijf maanden weer volledig mee. Alleen ben ik nog niet helemaal terug op m’n oude niveau.”
,,Jaap (van Duijn, red.) is van de andere club, maar dat vormt geen probleem hoor.”
Heimwee
Het vertrouwen in het eigen lichaam is nog niet helemaal terug. ,,Ik durf af en toe nog niet te draaien, omdat ik dan bang ben voor mijn knie. Hetzelfde geldt voor duels met een tegenstander. Ik ben dan toch wat voorzichtiger. Ook conditioneel merk ik soms dat het na een half uur al moeilijker begint te worden. Straks moet ik weer negentig minuten goed zijn. Ik train nu twee keer in de week en zit twee dagen in de sportschool. Dus dat gaat wel goed komen. Dat hoor ik bijvoorbeeld van Mark de Loor die hetzelfde heeft meegemaakt. Hij is ook weer terug op z’n oude niveau.”
Voor Langeveld is het ‘prettig’ dat hij komend seizoen opnieuw dicht bij huis speelt. De middenvelder is iemand die gehecht is aan zijn eigen omgeving. ,,Toen ik één seizoen (2013/14, red.) bij IJsselmeervogels speelde, had ik na een half jaar al heimwee. Het was een mooie ervaring, maar ik kende niemand. Ik wil eigenlijk altijd jongens kennen.”
Rivaliteit
Net als bij Valken is dat bij FC Rijnvogels het geval. De hoofdklasser heeft voor volgend seizoen veel ‘Katwijkse jongens’ vastgelegd. ,,Dat wil de club ook. Nu komen veel spelers uit andere streken, maar straks spelen er veel meer jongens uit de buurt. Waarschijnlijk ook om meer publiek te trekken uit Katwijk. Want een Katwijker gaat liever kijken bij jongens die hij of zij kent, dan bij een onbekend team.”
Langeveld, die komende zaterdag tijdens de inhaalwedstrijd tegen DSO niet in actie komt vanwege een ‘dikke knie’, kan niet wachten om met zijn vriend van Quick Boys in één team te spelen. ,,Ja, Jaap (van Duijn, red.) is van de andere club, maar dat vormt geen probleem hoor”, lacht Langeveld. ,,Dat is meer iets voor de supporters onderling, niet voor ons.”
Foto: Saam de Mooij
