Bij een 2-0 stand halverwege leken de drie punten op ’t Duyfrak voor thuisploeg Valken ’68 te zijn weggelegd. Niets was echter minder waar. Na de doelwisseling vocht WVHEDW zich knap terug en stapte het alsnog met een punt in de bus richting hoofdstad.
De geelrode formatie, die na de winterstop nog altijd ongeslagen is, had op de ranglijst goede zaken kunnen doen tegen een ploeg die twee punten meer heeft. Ondanks het feit dat een 2-0 voorsprong verspeeld werd, heerste er na afloop tevredenheid in het Valken-kamp. Middenvelder Erwin de Ridder: ,,De eerste helft was voor ons, na de rust heerste WVHEDW. Daarom kan ik wel leven met een gelijkspel, al blijft het altijd jammer dat het niet lukte om de voorsprong vast te houden.”
Effectief
Valken ‘68 speelde een uiterst effectieve eerste helft. WVHEDW had het meeste balbezit, maar binnen een halfuur stond er wel een 2-0 voorsprong op het scorebord. Het goed georganiseerd spelende Valken ’68 gaf verdedigend geen krimp en rondde zelf tweemaal uitstekend af. Met de sterk acterende en balvaste Ronald Kuijt als aanspeelpunt was het na een kwartier al raak. De routinier legde de bal panklaar voor de voeten van de schietgrage Dick van der Toorn, die in een mêlee van spelers met een droge schuiver een gaatje vond (1-0).
Vervolgens veranderde er weinig aan het spelbeeld. ,,Bij de 2-0 onderschepte ik op het middenveld een bal en was het over twee schijven via Robbert van Delft opnieuw raak”, aldus De Ridder. ,,Door onze speelwijze kwamen we steeds aan voetballen toe. Organisatorisch stond het heel goed bij ons. De 2-0 was dan ook goed verklaarbaar.”
Na de doelwisseling voerde WVHEDW de druk verder op. In combinatie met het vroegtijdig uitvallen van Kuijt werd de druk op de goal van Erwin van der Nagel steeds groter. Nadat Ruben Loeven zijn tweede mogelijkheid nog had laten liggen, was het binnen het uur weer helemaal een wedstrijd toen Mick van Moerkerk voor 2-1 zorgde. De Ridder: ,,Door de bergen werk die we verzet hadden, werd het steeds moeilijker voor ons. De druk op onze goal werd na die tegentreffer nog verder opgevoerd.”
In bescherming
Uiteindelijk kon de gelijkmaker niet uitblijven. Bij een vrije trap van Ruben Loeve gokte goalie Erwin van der Nagel verkeerd, waar het leer in ‘zijn’ hoek tegen het nylon plofte (2-2). ,,Jammer voor ons en voor Erwin, want hij keepte opnieuw een uitstekende wedstrijd. Zoiets kan gebeuren. Ook dat is voetbal”, nam De Ridder zijn doelman in bescherming.
In de slotfase kon het nog twee kanten op. Lex Heemskerk was, met de enige kans van Valken na de pauze, nog dicht bij de 3-2, terwijl Arjan Haasnoot kort hierna op de doellijn als reddende engel moest optreden. Uiteindelijk heerste er een tevreden gevoel bij de thuisploeg, die zichzelf niets kon verwijten. Het prijsgeven van een 2-0 voorsprong voelde niet aan als een nederlaag.
,,Integendeel, we hebben de stijgende lijn weten vast te houden en zijn na de winterstop nog altijd ongeslagen. Dat biedt voldoende perspectieven voor het restant van de competitie”, sloot De Ridder af. Waarna de hele geelrode familie zich kon gaan opmaken voor een daverende feestavond in de Valken-kantine.
Valken ’68 – WVHEDW 2-2 (2-0). 15. Van der Toorn 1-0, 29. Van Delft 2-0, 56. Van Moerkerk 2-1, 82. Loeve 2-2
Valken ’68: Van der Nagel, Heemskerk, Van der Plas, Haasnoot, Binnendijk, De Ridder, Van der Toorn, (86. Van Duijn), De Mooij, Driebergen, Kuijt (58. Van Rijn), Van Delft, (66. Van Klaveren).
Foto: Gerrit van der Nagel
