,,Voor de buitenwacht komt het wellicht als een verrassing, maar mensen uit mijn directe omgeving weten dat ik al langer met de beslissing speelde”, zegt Kevin Weijers. De verdediger van FC Lisse heeft besloten aan het einde van het seizoen te stoppen met voetballen. Pas 26 jaar is hij, in de vorm van zijn leven. ,,Ik ben iemand die meer interesses heeft dan alleen voetbal.”
,,Dit is niet arrogant bedoeld, maar ik voel niet meer de wedstrijdspanning en het plezier van vier of vijf jaar geleden”, vertelt Weijers. ,,Toen ik twintig was, was alles nieuw en geweldig. Ik ben iemand die een uitdaging nodig heeft om goed te presteren. Op tachtig procent red ik het niet in het eerste. De laatste tijd werd het gevoel minder. Ik merkte het vooral toen ik na mijn blessure weer op het veld stond. Ik had keihard gewerkt om weer fit te worden, maar eenmaal zover viel het tegen hoe blij ik was. Ik vond het leuk, maar had niet de kriebels die ik had verwacht.”
En dus besloot Weijers dat hij zijn grenzen op sportgebied gaat verleggen. ,,Ik wil een keer wat anders proberen. Ik heb altijd interesse in andere sporten gebracht, maar voetbal stond op nummer één. Op mijn lijstje staat om een kwart triatlon te lopen. Ik wil leren zwemmen, dat is een uitdaging. Ook fietsen is nieuw. Ik ben fysiek in orde, kwakkel wel iets met mijn knie, maar dat gaat wel over. Ik wil zo’n triatlon niet lopen als ik 45 ben en fysiek niet meer helemaal in orde ben.”
Ook zijn maatschappelijke carrière speelde een rol. Weijers beschikt over een eigen bedrijfje. ,,Dat loopt goed. Het is niet zo dat het niet te combineren is, maar voetbal beperkte wel mijn flexibiliteit.”
Uniek
De selectie van FC Lisse reageerde begripvol op Weijers’ afscheidsboodschap. ,,Ze vinden het jammer, maar begrijpen het wel als ze mijn uitleg horen. Tom Zoontjes vindt het jammer. Samen hebben we veel wedstrijden achterin gespeeld. Ook Rik Vermeulen baalt ervan. Hij is één van mijn beste vrienden. Dat vind ik één van de mooie dingen. Dat ik met een paar van mijn beste vrienden op dit niveau heb gespeeld, is uniek.”
Het verhaal van Weijers laat aan duidelijkheid weinig te wensen over. Zijn afscheid is vrij definitief. ,,Ik stop om te stoppen. Ga ook niet in het tweede of in een vriendenteam voetballen.” Máár toch: ,,Stel dat ik over een jaar echt diep ongelukkig ben omdat ik niet meer voetbal, ben ik pas 27 jaar.”
Al met al kijkt de verdediger voldaan terug. ,,Het voetbal heeft me veel gebracht. Ik mocht op mijn achttiende – in het kampioensjaar – er voor het eerst aan ruiken. Dat jaar speelde ik vooral in het tweede en deden we mee om de titel. Uiteindelijk heb ik het eerste gehaald. Ik las dat ik 135 wedstrijden heb gespeeld. Dat is een schitterend aantal. Het komende halfjaar ga ik er alles aan doen om weer fit te worden en goed af te sluiten.”
